sweetnefertari

we're gonna wish upon a star... we never wished upon before

Sunday, August 14, 2005

เกิดเป็นหญิงแท้จริงแสนลำบาก

เกิดเป็นหญิงแท้จริงแสนลำบาก คำนี้ ขอยืนยันว่า จริงแสนจริง เฮ่อ……….(ถอนหายใจยาวๆ)

ก็เมื่อวันก่อนเกิดปวดท้องหนัก (ไม่ใช่ปวดอุจจาระนะเจ้าค่ะ) ปวดท้องประจำเดือนนั้นแหละค่ะ แต่คราวนี้เกิดปวดขณะเดินเล่นอยู่ในห้างดังแห่งหนึ่ง แถวรามอินทรา แต่ก็ไม่ได้ทานยาอะไรเพราะไม่นึกว่าจะปวดมาก แล้วก็เลยไปนั่งรอเพื่อนที่ร้านทำผม คราวนี้เกิดปวดมากขึ้นมา บิดไปบิดมาก็แล้ว เดินไปเร่งช่างก็แล้ว โถ…พี่ช่างก็อุตส่าห์มีน้ำใจถามเราว่า “ปวดท้องเหรอค่ะ” แต่พี่แกก็ไม่ได้เร่งอะไรให้เราเล๊ย… ค่อยๆตัด ค่อยๆเล็มอยู่นั่น

เราก็ได้แต่นั่งรอ ในใจก็พลางนึกด่าว่า “เมื่อไรมันจะเสร็จวะ” มันปวดมากจนต้องเดินไปหยิบน้ำที่ทางร้านยกมาเสิร์ฟ เสิร์ฟเพื่อนเรานะคะ ที่หน้ากระจก กินยาพาราที่พกมาไป 2 เม็ด แล้วเดินอุ้มท้องกลับไปนั่งรอที่เดิม ทันใดนั้น ไม่รู้ว่าน้ำลายเปรี้ยวๆมาจากไหน ออกมาเรื่อยๆ จนทนไม่ไหวจะวิ่งไปบ้วนทิ้ง แต่ โอ้! พระเจ้าช่วยกล้วยทอด พระเจ้าจอร์จ มันทอดยาก!!! ไม่ทันค่ะ อวัยวะภายในมันบีบมันเค้นข้าวหมูกระเทียมพริกไทย ที่เพิ่งรับประทานไปก่อนหน้านี้ไม่นานออกมาหมดเลยเจ้าค่ะ กระจายเต็มร้านทำผม (ลื้นอ้วกตัวเองอีกต่างหาก แต่คุณพระคุ้มครอง...ไม่ล้มค่ะไม่ล้ม)


โอ้ว…ใครจะเช็ด แต่โชคดีที่เราเป็นคนป่วย เลยรอดตัวไป โฮ๊ะๆเพื่อนเจ้ากรรมต้องมารับผิดชอบเช็ดแทนเรานี่สิ น่าสงสาร แต่ก็แค่ในตอนแรกนะ เพราะหลังจากเช็ดเสร็จแล้วพี่ช่างแกก็ยังไม่ยอมเสร็จ ต้องกลับไปทำผมต่อ ปล่อยให้เรานอนรออยู่บนเตียงทำผมอยู่อย่างนั้น แล้วก็นึกด่าอยู่ในใจคำเดิมว่า “เมื่อไรมันจะเสร็จวะ”

หลังจากนั้นก็ได้ไปโรงพยาบาลกันซะที แต่ยังค่ะยังไม่จบง่ายๆ พอไปถึงนะก็ต้องนั่งรอคุณหมออีกพักหนึ่งกว่าคุณจะเสด็จ ไม่รู้แกไปไหนมา ไอ้เรารึก็ปวดปากซีดปากสั่น จนขอเค้าเปิดห้องให้นอน แต่พี่พยาบาลหวังดี ไม่ยอมเปิดให้ เราเลยทำได้แต่นั่งรอ รอแล้วก็รอ รอ รอ…

“เชิญคุณพิมพ์พรรณค่ะ” โอ้ว…ประดุจทิพย์เสียงจากสวรรค์ ช่างหวานหูเสียจริง…พอตรวจเสร็จสรรพ ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกค่ะ มันเป็นความสามารถเฉพาะตัว ที่ไม่อาจลอกเลียนแบบได้ สาเหตุเกิดจากมดลูกของอีชั้นเอง มันงอๆอยู่ แต่คุณหมอบอกว่าไม่ได้เป็นโรคอะไร “มีลูกก็หาย” เอ…อีชั้นจะดีใจหรือเสียใจดีค่ะนี่ ผู้หญิงก็เยอะ ผู้ชายก็น้อย แถมรักกันเองอีกแน่ะ

ได้ยามา 3 กระปุก สบายใจ แต่ยังไม่สบายกาย เลยต้องกินยาตามหมอสั่งก่อน คุณหมอท่านว่า ให้กิน 2 กระปุกแรกก่อน เพราะเมื่อกี๊กินพาราไปก่อนแล้ว ไม่ต้องกินซ้ำ อีชั้นเลยหยิบยาจากถุงขึ้นมา 2 กระปุก อ่านฉลากและดูที่เม็ดยาตามความคุ้นเคย ยาสีฟ้ากระปุกหนึ่ง กิน 1 เม็ด ยาสีเหลืองอีกกระปุกหนึ่ง กิน 2 เม็ด อ้า…แน่แล้ว ไม่มีพารา กินเลยก็แล้วกัน ไม่น่าเชื่อยาวิเศษ เพียงแค่ 3 เม็ด เท่านั้น มันแทบจะหายปวดตั้งแต่ทันทีที่กิน หยิบกระปุกยาขึ้นมาดูอีกครั้ง

โอ้ว…พระเจ้า ก็ไอ้เจ้ายาสีเหลืองนั้นนะ มันพารา

ตายห่.. กินพาราไป 4 เม็ด โอ้ว…..

5 Comments:

At Saturday, August 13, 2005 10:47:00 PM , Blogger ratioscripta said...

เออ วิธีรักษาอาการปวดนี่ก็แปลกดีเนอะ

"มีลูกเดี๋ยวก็หาย"

มีลูกหายปวดท้อง แต่ย้ายไปปวดกบาลแทน

ว่าแต่...หาพ่อของลูกได้ยัง

555

 
At Sunday, August 14, 2005 4:11:00 PM , Blogger sweetnefertari said...

หาให้ตังวเองก่อนเถ้อะ... ค่อยมาห่วงฉันอะ

 
At Sunday, August 14, 2005 8:17:00 PM , Anonymous KoPoK said...

งั้นเรามาหาพ่อของลูกกันดีกว่าค่ะคุณsweetnefertari ฮ่าๆๆๆๆ

 
At Sunday, August 14, 2005 8:58:00 PM , Anonymous Anonymous said...

อะอะ คอมเม้นหั้ยก้อได้

(บังคับอ่านไม่พอ บังคับเขียนอีกต่างหาก เอ้อออ..)

ก้อดูแลตัวเองดีๆหน่อยนะจ๊ะ ชั้นว่าแกน่าจะหาหมอ

หนุ่มๆหล่อๆมาตรวจภายในดูหน่อยก้อดีอ่ะ ว่าไม้ อิอิ

(สงสารไอ้คนเช็ดอ้วกว่ะ )

 
At Sunday, August 14, 2005 9:11:00 PM , Blogger sweetnefertari said...

หมอก็ถามว่าจะตรวจมั๊ย แต่ไม่กล้าตรวจ เสียดายของเก็บหอมลอมลิบมานาน ยังไม่อยากรีบใช้เจ้าค่ะ

จริงๆแล้วอะน่ะ คือแบบว่า หมอแก่ ไม่หล่อด้วย เลยไม่ตรวจดีกว่า โฮ๊ะ โฮ๊ะ

 

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home